Emperyalizme karşı direnen halkların ve Dünya işçi sınıfı hareketinin umut kaynaklarından olan Küba Devrimi 47 yaşında!

Bu gün hâlâ sosyalizme yürüyüşün simgelerinden bir olmayı başaran Küba, ABD işbirlikçisi diktatör Batista'nın, tüm karanlığı ve zulmüyle, 1 Ocak 1959'da, Küba'dan kovulmasıyla özgürlüğüne kavuşmuştu.

Böylece gerçekten bağımsız ve sosyalist bir Latin Amerika ülkesi yaratılabilmiş ve başta Latin Amerika ülkeleri olmak üzere bir çok sömürge ülkeye örnek teşkil etmişti. Bu durum Küba'nın önemli bir rol oynadığı “Bağlantısız Ülkeler Hareketi” ile cisimleşmiş ve tüm Dünya'daki bağımsızlık hareketlerini tetikleyebilmişti.

Sovyetler Birliği'nin yıkılışından sonra iyice yalnızlaşan Küba'da, uzun yıllar devam eden ambargo sosyo-ekonomik hayatı iyice etkilemeye başlamış ve Küba belli konularda tavizler vermek zorunda kalmıştır. Fakat bu tavizler Küba'nın sosyalizm perspektifini zayıflatmamış, ancak Küba Halkının yürüttüğü mücadeleyi daha karmaşık bir hale getirmiştir.

Bu güne baktığımızda, Küba'nın içinde bulunduğu yalıtılmışlık çemberini giderek kırmaya başladığını görüyoruz. Küba ve Latin Amerika halklarının uzun yıllar yürüttüğü mücadeleler ile uluslararası konumun yarattığı dengeler, Latin Amerika'da sol rüzgârlar estirmeye başlıyor. Bu rüzgârlar Küba üzerinde önemli bir rahatlama sağlıyor.Hatta, sosyalist söylemlerini yoğunlaştıran Chavez'in yönetimindeki Venezüella ile gittikçe sıkılaşan bir müttefiklik ilişkisine giren Küba, sosyalizm yürüşünü hızlandırıyor. Latin Amerika coğrafyası ise Küba'ya ve anti-emperyalistlere yeni müttefikler yaratmaya aday gözüküyor.

Sömürülen halkların bağımısızlık savaşımının ve tüm Dünya halklarının sosyalizme yürüyüşünün simgelerinden biri olan Küba Devrimi'nin 47. yıl dönümünü en içten yoldaşça duygularımızla selamlıyoruz.

Yaşasın Küba Devrimi!

Yaşasın Proletarya Enternasyonalizmi!

Yaşasın Enternasyonal Dayanışma!